Çizelgeler, haritalar, fotoğraflar ve teknik resimler
Kimi resimler, parmakla gösterilecek bir şeyin resmi değildir. Bir niceliğin, bir ilişkinin ya da bir yerin resmidirler; okurun avucunda tutabileceği hale gelene kadar küçültülmüşlerdir. Sayı grafiği ya da çizelge, tablo halindeki ya da sayısal veriyi temsil eden bir grafiktir. Çizelge kullanılır, çünkü büyük bir sayı kümesini sayı olarak okumak zordur. Kümenin parçaları arasındaki ilişkiler çizilince okumak kolaylaşır. Çizim elbette yalan da söyler. Kesilmiş bir eksen bu işi görür. Yalan, biçimin kendisi değildir. Biçim, bir ilişkinin görülebilir olmasına yarayan yoldur.
Diyagramlar, simgeler, haritalar
Diyagram; kavramların, fikirlerin, yapıların, ilişkilerin, istatistik verinin ve benzerlerinin sadeleştirilmiş, düzenli görsel anlatımıdır. Konuyu göstererek daha anlaşılır kılmak için kullanılır. O cümlede "sadeleştirilmiş" sözcüğü epey yük taşır. Hiçbir şeyi dışarıda bırakmayı reddeden bir diyagram, diyagram olmaktan çıkıp bir yığına döner. Ustalık, okurun hangi ilişki için geldiğini bilmektir.
Simge, temel anlamda, bir kavramın ya da bir niceliğin yerine durur: bir fikir, bir nesne, bir nitelik. Daha felsefi bir düzlemde kavramların kendisi simgeseldir. Bırakılan izler nişanedir; doğrudan kodlamadıkları bir anlama alegori kurarlar. Bu olguyu kullanmak için felsefe şart değildir. Kuzey oku, devredeki bir direnç, kırmızı bir haç, oynat düğmesi: her biri küçük bir grafiktir ve bir grup insanın neyin yerine durduğu konusunda anlaşmış olması sayesinde işler. Anlaşma bozulursa iz yalnızca bir şekildir.
Harita, bir uzamın sadeleştirilmiş tasviridir. O uzamdaki nesneler arasındaki ilişkileri seçip çıkaran bir yol bulma yardımcısıdır. Çoğunlukla üç boyutlu bir uzamın, geometriye özenilmiş iki boyutlu temsilidir. Ürün, bu özendir. Geometri çıkarılırsa elde bir güzergâh karalaması kalır. Bazen istenen tam budur. Bazen de kibarca kaybolmanın yoludur. Martin Waldseemüller, bugün de modern görünen ilk haritalardan birini yaptı. Basılı bir dünya resmiydi. Kıyıyı okur süs diye değil, bilgi diye ele alabiliyordu.
Fotoğraf
Fotoğraf ile diğer grafikler arasındaki bir fark, fotoğrafçının ilkece tek bir anı, görünürde hiç yorum katmadan kaydetmesidir. "Görünürde" burada önem taşır. Fotoğrafçı görüş alanını ve açıyı seçer. Başka teknikler de kullanabilir: görüşü seçmek için bir mercek, renkleri değiştirmek için bir filtre. Sayısal fotoğraf bundan sonra hızlı ve güçlü müdahalelere belirsiz bir kapı açtı. Negatif, bir negatifin bulunduğu dönemde, zaten masum değildi. Emülsiyondaki iğne delikleriyle izleyicinin dikkatini kaydırmak, resmin ne söylüyor göründüğünü değiştirebiliyordu.
Daha başından, gerçek hayat diye sunulan oynanmış sahne fotoğrafları üzerine bir tartışma vardı. Savaş fotoğrafı zor vakadır. Asıl olay çoğu zaman olup biterken kaydedilemez. Bir dakika sonra yapılmış bir resim ya da sahnelenmiş bir resim, sanki o dakikanın kendisiymiş gibi sunulabilir.
Görüş alanının etkisi büyüktür. Sahnenin geri kalanını sansürler. Bunu sonradan kırparak yapar ya da o kalanı hiç kadraja almayarak. Bu, bir sahnenin gerçekliğinin ne olduğu sorusuna sürtünür. İnsan beyni gelen bilgiyi, önceden beklediği şeyin yardımıyla işler. İnsanlar görmeye hazır oldukları şeyi görür. Fotoğraf da aynı şeyin bir çeşidini yapar. Fotoğrafçı sahneyi izleyici için yorumlar. Altyazı bunu kabul etse de etmese de.
Teknik çizim
Mühendislik çizimi, teknik türden bir çizimdir. İmal edilen bir şeyin gereklerini tam ve açık tanımlamak için kullanılır. Genellikle standart uzlaşımlara göre üretilir: yerleşim, adlar, bir çizginin nasıl okunacağı, yazı, çizgi biçimleri, ölçüler. Aynı uzlaşımları öğrenmiş iki teknik ressam, parça odada yokken parça üzerine tartışabilir. Birinci açı izdüşümü bu uzlaşımlardan biridir. Önün, üstün ve yanın kâğıtta nereye oturacağını sabitler. Böylece kâğıttaki "sol", nesnedeki belirli bir sol anlamına gelir.
Buradan makineye adım kısadır ve ikiye ayrılır. Bilgisayar grafiğinin iki türü vardır. Raster grafik her pikseli ayrı ayrı tanımlar, sayısal bir fotoğrafın yaptığı gibi. Vektör grafik, çizgi ve şekilleri çizmek için matematik formülleri kullanır. Bu formüller izleyicinin tarafında yorumlanarak resmi verir. Vektör her boyutta keskin bir sonuç verir ve çoğu zaman daha küçük bir dosya bırakır. Resim karmaşıklaşınca çizim zaman alabilir. Dosya da aynı konunun bir rasterinden büyük çıkabilir. Teknik çizim, pek çok kişinin bu ayrımla ilk karşılaştığı yerdir. Bir köşebentin çizimi, sözcük kullanılsa da kullanılmasa da, zaten bir vektör resmidir.