Yalnızca derin görünen resimler
Katı görünen her resmin arkasında üç boyutlu bir model yoktur. Tel kafes, derinlik ipucu almanın bir yoludur. Tek yol değildir ve bitmiş resimlerin büyük bölümünde kullanılan yol o değildir.
Düz grafikte fotogerçekçi etkiler çoğu zaman hiç tel kafes model olmadan elde edilir. Sonuç, bir işlemeden ayırt edilemez hale gelebilir. Kimi grafik yazılımlarında, bu etkileri düz vektör çizime ya da saydam katmanlardaki raster çizime uygulayan filtreler vardır. Düşen bir gölge, bir eğim, mercek çağrıştıran biraz bulanıklık, oda çağrıştıran bir geçiş. Sanatçı filtreyi atlayıp aynı ipuçlarını elle de boyayabilir. Nesneyi hiç kurmadan, bir işlemenin yapacağını ya da bir fotoğrafın yapacağını kopyalar. Emek yer değiştirir. Dosyaya üçüncü bir eksen çıkmaz.
Modellemeyi yeni öğrenmişken buna burun kıvırmak kolaydır ve bu bir hatadır. Yalnızca tek yönden görülmesi gereken düz bir resim, kimseye örgü borçlu değildir. Örgü, izleyicinin etrafında dolaşamadığı kişisel bir iskele olurdu. Etrafında dolaşacak kimse yoksa iskele, sanatçının kafasında kalabilir. Düz resimler, bu kararın dürüst yeridir. Bir model, bedelini ikinci bir bakış, bir benzetim ya da bir yazıcı dosyaya ilk resmin yanıtlamadığı bir soru soracağı zaman hak eder.
İki buçuk
Kimi oyunlar, 2.5D denen şeyi kullanır. Ortam, kısıtlı bir biçimde üç boyutludur. İzdüşüm izometrik olabilir. Kamera sabit bir açıya kilitli olabilir. Kısıt, motorun daha az işi olsun diye konmuş olabilir. Oyun, takla atmayı reddeden bir kamerayla daha iyi oynandığı ya da kendine daha çok benzediği için de konmuş olabilir. İzometrik piksel sanatı, aynı fikrin eski ve dayanıklı bir biçimidir: okunabilen derinlik, değiştirilemeyen bir bakış noktası ve serbest kameranın zedeleyeceği bir üslup.
Bu kısıtlar olmadan 3B grafik kullanan bir oyunun gerçek 3B kullandığı söylenir. İfade biraz kurumlu kaçar. Aslında işaret ettiği şey, izdüşüm serbestliğidir. Kamera, sahnenin izin verdiği yere konabilir ve derinlik sınaması yüzeyleri ayırır. İşleme, bu vaadi doğru ya da yanlış kılan şeydir. Düz kartların üzerinde serbest bir kamera, hâlâ bir deste düz karttır. Kimi zaman da tam olarak istenen resimdir. Tartışma böylece ilk paragrafa döner. Dosyadaki derinlik ile izlenimdeki derinlik ayrı özelliklerdir. Özenli bir resimde biri, diğeri olmadan da bulunabilir.
Pratik sınav sıkıcı ve güvenilirdir. Sanatçının koymadığı ikinci bir kamera ne görürdü, diye sorulur. Yanıt “hiçbir şey, sahne yok” ise bakılan şey, katının görgüsünü öğrenmiş düz bir resimdir. Yanıt, aynı nesnelerin tutarlı başka bir görünümüyse bakılan şey bir modeldir. Birinin ona model deme zahmetine girip girmediği ayrıdır.